ಮೋಡವೊಂದು ಪ್ರೀತಿಸಿದ ಬಗೆ…..

ಮೆಡಿಟರೇನಿಯನ್ ಸಮುದ್ರದ ಒಂದು ಬಿರುಗಾಳಿಯ ಮಧ್ಯೆ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಮೋಡ ಜನ್ಮಿಸಿತು, ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯಲು ಅದಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ಬಲವಾದ ಗಾಳಿಯೊಂದು ಎಲ್ಲಾ ಮೋಡಗಳನ್ನು ಆಫ್ರಿಕಾದೆಡೆಗೆ ದೂಡತೊಡಗಿತು.
ಮೋಡಗಳು ಆಫ್ರಿಕಾ ಖಂಡ ಮುಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಹವಾಮಾನ ಬದಲಾಯಿತು. ಆಗಸದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯ ಪ್ರಜ್ವಲಿಸತೊಡಗಿ ಕೆಳಗೆ ಬಂಗಾರದಂತೆ ಹಬ್ಬಿದ ಸಹಾರಾದ ಮರಳುಗಾಡು ಕಾಣತೊಡಗಿತು. ಮರಳುಗಾಡಿನಲ್ಲಿ ಮಳೆಯಾಗುವುದು ತೀರ ಅಪರೂಪವಾದ್ದರಿಂದ ಆ ಗಾಳಿ ಮೋಡಗಳನ್ನು ದಕ್ಷಿಣದ ಕಾಡಿನೆಡೆಗೆ ದೂಡಲು ಮುಂದುವರಿಯಿತು.
ಇದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಮಾನವರೂ ಕೆವವೊಮ್ಮೆ ಮಾಡುವಂತೆ, ಆ ಮೋಡ ತನ್ನ ತಂದೆ ತಾಯಿ ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನೆಲ್ಲ ಬಿಟ್ಟು ಪ್ರಪಂಚ ಪರ್ಯಟನೆ ಮಾಡಲು ಹೊರಟಿತು. “ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿರುವೆ?” ಎಂದಿತು ಗಾಳಿ. “ಮರುಳುಗಾಡು ಎಲ್ಲಿ ಹೋದರೂ ಒಂದೇ. ಬೇರೆ ಮೋಡಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಕೊ, ಜೊತೆಯಾಗಿ ಅಪರೂಪದ ಪರ್ವತಗಳು, ಮರಗಳಿರುವ ಮಧ್ಯ ಆಫ್ರಿಕಾಕ್ಕೆ ಹೋಗೋಣ!”
ಆದರೆ ಆ ಮೋಡ ಗಾಳಿಯ ಮಾತನ್ನು ಕೆಳಲು ನಿರಾಕರಿಸಿತು. ಹಾಗೆಯೇ ಕೊಂಚ ಕೆಳಗೆ ಜಾರಿ ತಂಗಾಳಿಯೊಂದರ ಜೊತೆಗೂಡಿ ಬಂಗಾರದಂಥ ಮರಳುಗಾಡಿನ ಮೇಲೆ ಮಿಸುಕಾಡತೊಡಗಿತು. ಹಾಗೆಯೇ ಸುಳಿದಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಮರಳಿನ ಗುಡ್ಡೆ ತನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ ಪುಟ್ಟದಾದ ಮುಗುಳ್ನಗೆ ಬೀರಿದ್ದನ್ನು ಕಂಡಿತು.
ಮರಳಿನ ಮೇಲೆ ಬೀಸಿ ಹೋದ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಆಗತಾನೆ ಹುಟ್ಟಿತ್ತು ಆ ಮರಳಿನ ಗುಡ್ಡೆ. ಅದನ್ನು ನೋಡಿದ ಕೂಡಲೆ ಮೋಡ ಅದನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಲಾರಂಭಿಸಿತು.
“ನಮಸ್ಕಾರ” ಎಂದಿತು ಮೋಡ. “ಅಲ್ಲಿ ಜೀವನ ಹೇಗಿದೆ?”
“ಸೂರ್ಯ ಮತ್ತು ಗಾಳಿ ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಇರುತ್ತಾರೆ, ಯಾತ್ರಿಕರ ತಂಡಗಳು ಇದೇ ಮಾರ್ಗವಾಗಿ ಚಲಿಸುತ್ತವೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಉಷ್ಣತೆ ತೀರ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ, ಆದರೂ ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಆಗಸದಲ್ಲಿನ ನಿನ್ನ ಬದುಕು ಹೇಗಿದೆ?”
“ನನ್ನೊಂದಿಗೂ ಸೂರ್ಯ ಮತ್ತು ಗಾಳಿ ಇರುತ್ತಾರೆ, ಒಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ವಿಷಯವೆಂದರೆ ಆಕಾಶದುದ್ದಕ್ಕೂ ಸಂಚರಿಸಿ ಹೊಸ ಹೊಸ ಜಾಗಗಳನ್ನು ನೋಡಬಹುದು.” ಎಂದಿತು ಮೋಡ.
“ನನ್ನ ಜೀವನ ಬಹಳ ಚಿಕ್ಕದು. ಗಾಳಿಯು ದಕ್ಷಿಣದ ಕಾಡುಗಳಿಂದ ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ನಾನು ಮರೆಯಾಗುತ್ತೇನೆ. ನನ್ನ ಬಾಳಿಗೆ ಒಂದು ಉದ್ದೇಶವೇ ಇಲ್ಲವೇನೋ ಎಂದು ಭಾಸವಾಗುತ್ತದೆ.”
ಮೋಡ ಹೇಳಿತು – ” ನನಗೂ ಹಾಗೆಯೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಮತ್ತೊಂದು ಗಾಳಿ ಬೀಸಿದೊಡನೆ ದಕ್ಷಿಣದೆಡೆಗೆ ಚಲಿಸಿ ಮಳೆಯಾಗಿ ಪರಿವರ್ತನೆ ಹೊಂದುತ್ತೇನೆ. ಅದೇ ನನ್ನ ಜೀವನದ ನಿಯತಿ.”
“ನಿನಗೆ ಗೊತ್ತೆ, ಮರಳುಗಾಡಿನಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ನಾವು ಮಳೆಯನ್ನು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸುತ್ತೇವೆ. ಮಳೆಯ ಬಗ್ಗೆ ನಾನು ಕಥೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ. ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಮಳೆ ಹೊಯ್ದರೆ ನಾವು ಹುಲ್ಲು ಹೂವಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುತ್ತೇವಂತೆ. ಇಲ್ಲಿ ಮಳೆ ಸುರಿವುದೇ ಅಪರೂಪವಾದ್ದರಿಂದ ಅದನ್ನೆಲ್ಲ ನಾನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತೇನೊ ಇಲ್ಲವೋ…”
ಮೋಡ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನಕ್ಕಿ ಹೇಳಿತು – ” ನಾನು ಬೇಕಿದ್ದರೆ ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಮಳೆಯಾಗಿ ಸುರಿಯಬಲ್ಲೆ. ನಿನ್ನನ್ನು ನಾನು ಪ್ರೇಮಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ, ಇಲ್ಲೇ ನಿನ್ನ ಜೊತೆಗಿರಲು ಆಶಿಸುತ್ತೇನೆ.”
“ನಾನು ಕೂಡ ನಿನ್ನ ನೋಡಿದ ಕ್ಷಣವೇ ನಿನ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಿಬಿಟ್ಟೆ, ಆದರೆ ನೀನು ಮಳೆಯಾಗಿ ಸುರಿದುಬಿಟ್ಟರೆ ನೀನು ಸಾಯುತ್ತೀಯಲ್ಲವೆ.”
” ಪ್ರೀತಿ ಎಂದಿಗೂ ಸಾಯದು ” ಎಂದಿತು ಮೋಡ. ” ಅದು ಪರಿವರ್ತನೆಗೊಳಗಾಗುತ್ತದೆಯಷ್ಟೆ. ಅದಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ನಾನು ನಿನಗೆ ಸ್ವರ್ಗ ಹೇಗಿರುತ್ತೆ ಎಂದು ತೋರಿಸಬಯಸುತ್ತೇನೆ.”
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಆ ಮೋಡ ಮರಳಿನ ಜೊತೆಗಿರಲು ಅದರ ಮೇಲೆ ಮಳೆಯ ಹನಿಗಳನ್ನು ಚಿಮುಕಿಸತೊಡಗಿತು. ಮಾರನೆಯ ದಿನ ಆ ನರಳಿನ ಗುಡ್ಡೆಯ ಮೇಲೆ ಹಸಿರು ಗಿಡಗಳು, ಹೂವುಗಳು ಬೆಳೆಯಲಾರಂಭಿಸಿದವು.
ದಕ್ಷಿಣ ಆಫ್ರಿಕಾದೆಡೆಗೆ ಚಲಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಇತರೆ ಮೋಡಗಳು ಇದನ್ನು ನೋಡಿ ಇದು ತಾವು ಹೋಗಬೇಕಿದ್ದ ಕಾಡಿನ ಭಾಗವೆಂದು ತಿಳಿದು ಇದರ ಮೇಲೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಮಳೆ ಸುರಿದವು.
ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಆ ಸಣ್ಣ ಮರಳಿನ ಗುಡ್ಡೆ ಮರಳುಗಾಡಿನಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ಸಾವಿರಾರು ಪ್ರಯಾಣಿಕರಿಗೆ ಆಶ್ರಯ ಕೊಟ್ಟು ದಣಿವಾರಿಸುವ ತಾಣವಾಗಿ ಮಾರ್ಪಾಡಾಗಿಬಿಟ್ಟಿತು.

ಇದೆಲ್ಲಾ ಸಾಧ್ಯವಾಗಿದ್ದು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ.
ಒಂದು ದಿನ ಒಂದು ಮೋಡ ಪ್ರೀತಿಸಿತು. ಆ ಪ್ರೀತಿಗೋಸ್ಕರ ತನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನೂ ನೀಡಲು ಹಿಂಜರಿಯಲಿಲ್ಲ…..

ಇದು Paulo Coelho ಎಂಬ ಲೇಖಕನ Like a flowing river ಹೆಸರಿನ ಒಂದು ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿನ ಸಣ್ಣ ಕಥೆ.

2 Comments »

  1. 1
    ವಿಜಯರಾಜ್ ಕನ್ನಂತ Says:

    Nice

  2. ನು ್ಯನಿ ಎ ಿ ೀ ಿ ು ಲು ಸಾ ್ಯವಾ ುವು ಿಲ್ಲ.


RSS Feed for this entry

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.